Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Πεζοπορία από το Άνω Γαρέφι στη Ζωοδόχο Πηγή


Ο Ορειβατικός Σύλλογος Αριδαίας - Hellenic mountaineering club of Aridaia ετοιμάζεται να αφήσει τα χιόνια αυτήν την Κυριακή και να πραγματοποιήσει μια βατή πεζοπορία που θα επιτρέψει στον κόσμο να απολαύσει τη χειμωνιάτικη φύση και να γεμίσει οξυγόνο τα πνευμόνια για την τελευταία εβδομάδα της Αποκριάς.

Ξεκινώντας από την πλατεία του παραδοσιακού οικισμού του Άνω Γαρεφίου και περνώντας δίπλα από το καμπαναριό που στέκει όρθιο από το 1811 (!) θα πεζοπορήσουμε μέσα από το περιαστικό πευκοδάσος ανηφορίζοντας στο γαρεφιώτικο βουνό. Σύντομα τα πεύκα δίνουν τη θέση τους στους μεσέδες ώσπου να βγούμε μετά από πεζοπορία μιάμισης περίπου ώρας κάτω από το δάσος οξυάς. Εκεί, στο μεγάλο λιβάδι όπου συναντιώνται οι Γαρεφιώτες για τον εορτασμό της Ζωοδόχου Πηγής, θα ξαποστάσουμε κοντά στο ομώνυμο εικονοστάσι και θα ξεδιψάσουμε από την ομώνυμη πηγή.

Κάπου εκεί η ανηφόρα τελειώνει και πλέον παίρνουμε το δρόμο προς τους Προμάχους. Ανάλογα με τον καιρό και τη διάθεση της ομάδας οι επιλογές μας είναι δύο. Είτε να κατεβούμε προς τη δυτική είσοδο του Γαρεφίου σε μια σύντομη κυκλική πορεία είτε να συνεχίσουμε δυτικά ώσπου να βγούμε στο μονοπάτι που οδηγεί στην Ιερά Μονή του Αγίου Ιλαρίωνα στους Προμάχους. Η απόφαση θα είναι της ομάδας και θα την υπαγορεύσει η διάθεσή μας!

Βαθμός δυσκολίας: Εύκολη με ανηφόρα στην αρχή, εύκολη προς μέτρια η μεγαλύτερη
Ώρες πορείας: 2,5 η μικρή, 4,5 η μεγαλύτερη προς την ΙΜ.
Εξοπλισμός: Βασικός ορειβατικός εξοπλισμός, μπότες, σακίδιο, αδιάβροχο.

Αναχώρηση από τα γραφεία: 08:00

Αρχηγός εξόρμησης: Χρήστος Τζώτζης 6980173410

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Είμαστε ντόπιοι Μακεδόνες Έλληνες με αυτήν ακριβώς την σειρά...


''Είμαστε ντόπιοι Μακεδόνες Έλληνες, με αυτήν ακριβώς την σειρά. Το πρώτο αποτελεί την τοπική πολιτιστική μας ταυτότητα, το δεύτερο την γεωγραφική μας ταυτότητα και το τρίτο την εθνική μας ταυτότητα''.

...του Δημητρίου Ε. Ευαγγελίδη!



Μετά την έλευση και εγκατάσταση των Ελλήνων προσφύγων από τον Πόντο και Μικρά Ασία στην Μακεδονία, άρχισε να χρησιμοποιείται ο όρος-ονομασία ''ντόπιοι ή εντόπιοι'' για τον γηγενή πληθυσμό όπου προϋπήρχε στην γη της Μακεδονίας. Η ονομασία αυτή προήλθε απόλυτα φυσιολογικά και πιστεύουμε ότι αυτό γίνεται σε όλα τα μέρη του κόσμου όπου εγκαθίσταται προσφυγικός πληθυσμός. Μετά από περίπου 100 χρόνια η ονομασία αυτή διατηρείται ακόμα και σήμερα σε όλη σχεδόν την Μακεδονία αλλά πλέον έχει τον πολιτιστικό της χαρακτήρα και την ''χροιά'' της παράδοσης μιας και η πρώτη γενιά των Ελλήνων προσφύγων έχει πλέον φύγει από την ζωή και πλέον όλοι οι κάτοικοι της Μακεδονίας είναι γέννημα θρέμμα του τόπου τους.

...του Εντόπιος Μακεδονίας:



Ντόπιος σημαίνει «ο εξαρχής κάτοικος μιας περιοχής, αυτός που κατάγεται και ζει στην ίδια περιοχή» καθώς και ό,τι προέρχεται και παράγεται (προϊόντα, είδη κ.λπ.) σε μια περιοχή, χωρίς να εισάγεται από αλλού (με την ίδια σημασία και το εγχώριος, π.χ. εγχώρια παραγωγή, εγχώρια προϊόν(< επί τόπου + κατάλ. -ιος) σημαίνει, ως εκ τής προελεύσεως του, «τον διενεργούμενο σε συγκεκριμένο τόπο» (επιτόπια έρευνα). Συνώνυμο τού επιτόπιος είναι το επίθετο επιχώριος. Τοπικός είναι «ο τού τόπου, ο αναφερόμενος σε ορισμένο τόπο» (τοπική διάλεκτος, τοπικά έθιμα, τοπική φορεσιά). Μιλώντας για κατοίκους και, γενικά, για προέλευση, συνώνυμα τού ντόπιος είναι τα γηγενής και ιθαγενής.

...του Ακρίτα της Μακεδονίας:
http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.gr/2010/08/blog-post_24.html



Μακεδνός και Αλέξανδρος ο Μέγας: 

Έλληνας ή σλάβος ο ντόπιος κάτοικος της Μακεδονίας;

ΚΛΙΚ ΕΔΩ: http://pozar-nikvolts.blogspot.gr/2014/01/blog-post_26.html

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Ντοκουμέντα ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑΣ των γηγενών (δίγλωσσων) Μακεδόνων!

Φωτογραφία από τη μεγάλη γιορτή των Μακεδόνων, το 1ο Αντάμωμα Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων στο Καυτατζόγλειο Στάδιο.


Είμαστε Έλληνες Μακεδόνες και όχι ''εθνικά'' Μακεδόνες, ή καλύτερα: 
''Είμαστε ντόπιοι Μακεδόνες Έλληνες με αυτήν ακριβώς την σειρά. Το πρώτο αποτελεί την τοπική πολιτιστική μας ταυτότητα, το δεύτερο την γεωγραφική μας ταυτότητα και το τρίτο την εθνική μας ταυτότητα''. 

Παρακάτω παραθέτουμε μερικά μόνο από τα δεκάδες ντοκουμέντα που αξίζει να δουν το φως της δημοσιότητας για να γνωρίζουμε κι εμείς, αλλά και οι επόμενες γενιές που έρχονται, πως πολέμησαν και θυσιάστηκαν οι πρόγονοι μας για την ΕΛΛΑΔΑ και την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ μας, ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΝΤΑΣ ταυτόχρονα τους ισχυρισμούς των παραχαρακτών της ιστορίας των γηγενών Μακεδόνων στο ότι δεν υπήρχαν ελληνικής συνείδησης Μακεδόνες..!


Χειρόγραφη επιστολή ντόπιου Μακεδονομάχου για την ελληνικότητα του και τις Βουλγαρικές βιαιότητες. 

Οφείλεται μεγάλη τιμή στον καταξιωμένο Μακεδονομάχο από την ''Τσέγανη'' (σημερινό Άγιο Αθανάσιο Πέλλας) Νικόλαο Δημ.Σιάντση και γι'αυτό καταθέτουμε στη μνήμη του άγνωστα στοιχεία για την εθνική του δράση.

Την προσφορά και τις υπηρεσίες στον Μακεδονικό Αγώνα του Νικ. Σιάντση θα αφηγηθούμε με τα δικά του απλά λόγια και τη δική του ορθογραφία. Θα αφηγηθούμε τη δράση του με τα δικά του λόγια, που θα μεταφέρουμε εδώ από μια αυθεντική ιδιόχειρη αυτοβιογραφική επιστολή του, που βρέθηκε και αποτελεί πολύτιμο χειρόγραφο κειμήλιο του Μακεδονικού Αγώνα στην περιοχή μας.

Γράφει ο Μακεδών αγωνιστής:

''Εγώ ο Νικόλαος Δημητρίου εκ Τσέγανης δηότη ήμε έλλην η κομήτες βούλγαρη έμβηκαν μέσα εις το χοργιόν μου δια να σκοτόσον εμένα''...

Έτσι αρχίζει η επιστολή που έστειλε προς την Επιτροπή Αγώνος στη Θεσσαλονίκη, μέσα απο τις φυλακές του ''Γεντή Κουλέ'', το σημερινό Επταπύργιο, όπου το 1908 ήταν φυλακισμένος για λόγους που αναφέρει ο ίδιος στη συνέχεια της επιστολής του:



Αντίγραφο επιστολής των κατοίκων του χωριού ''Ορέχοβο'' προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη.
(Ορέχοβο: ορεινός οικισμός της ΠΓΔΜ και βρίσκεται τοποθετημένος στην ευρύτερη περιοχή του Μοναστηρίου (Βιτώλια), ανατολικά της λίμνης της Μεγάλης Πρέσπας).
Φωτογραφία από την σελίδα στο facebook:


Στην επιστολή διαμαρτυρίας που έστειλαν το 1903 κάτοικοι της πόλης του Μοναστηρίου (Βιτώλια) προς τις Μεγάλες Δυνάμεις, χαρακτηριστικό εθνικού αυτοπροσδιορισμού, καταλήγουν: "...λαλούμεν ελληνιστί, βουλγαριστί, βλαχιστί, αλβανιστί, αλλ' ουδέν ήττον εσμέν άπαντες Έλληνες και ουδενί επιτρέπομεν ν' αμφισβητεί προς ημάς τούτο".


Ο Αγγελής Γάτσος απαλλάσσει το ''Πόζαρ'' από έναν αδίστακτο μπέη:

Η συμβολή των γηγενών Μακεδόνων στους εθνικούς αγώνες:


Το 1911 γεννήθηκε στο Θεοδωράκι, από τους γονείς Αλαμάινα και Μαρία, το 3ο τους παιδί, ο Γεώργιος Παπαντωνίου (ΓΚΙΟΚΟΥΤ). Τα παιδικά του χρόνια ήταν ανέμελα και παρόλο του ότι ο πατέρας του ο Αλαμάινας δεν ήξερε ούτε μια ελληνική λέξη ,είχε όμως συνείδηση της ελληνικότητας του. 

Αργότερα το 1941 μια Γερμανική διμοιρία συνοδευόμενη από Βουλγάρους έφτασαν στο Θεοδωράκι. Σήμανε συναγερμός και ζητήθηκε όλοι οι κάτοικοι του χωριού να συγκεντρωθούν στη πλατεία.

Έτσι όταν οι Γερμανοί ζήτησαν να σηκώσουν το χέρι ψηλά όσοι επιθυμούν να ονομάζονται Έλληνες, τότε ο Γεώργιος Παπαντωνίου σήκωσε, αντί το ένα χέρι, τα δυο. Αυτό οι Βούλγαροι το θεώρησαν σαν προσβολή και ρωτώντας τον γιατί το έκανε αυτό απάντησε ότι εγώ είμαι Έλληνας αλλά και ο αδελφός μου ο Δημήτρης που αυτή τη στιγμή είναι στο χωράφι είναι Ελληνας. Τότε ένας από τους κουκουλοφόρους, συνεργάτης των Γερμανών τον άρπαξε από τον γιακά και τον έριξε κάτω στη γη. Άρχισε να τον χτυπά με το όπλο του, με τα χέρια και με κλοτσιές και τον οδήγησε στο καραγάτσι της πλατείας. Αιμόφυρτος αλλά και ακλόνητος στη πίστη του, του ζητήθηκε για μια ακόμη φορά να αλλάξει γνώμη, αυτός όμως συγκεντρώνοντας όσες δυνάμεις του είχαν απομείνει σηκώθηκε όρθιος και βροντοφώναξε: ΕΓΏ ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ, ΕΛΛΗΝΑΣ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ! Τότε ο κουκουλοφόρος αφού τον έδεσε με ένα σχοινί, τον κρέμασε ανάποδα στο καραγάτσι...



Ο γνωστός ''καπετάν Ακρίτας'' του Βερμίου, όταν, στη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, πήγαν να καταταγούν στο σώμα του 4 εντόπιοι Μπαχοβίτες: «…Εἶναι ἄνθρωποι ἄξιοι μελέτης…ἄνευ γνώσεως τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, ἄνευ κατηχήσεως ἐθνικῆς, ἔρχονται μή ζητοῦντες τίποτε. Οὖτε χρήματα, οὖτε ἐνδύματα, οὖτε ὅπλον ἀν δέν τούς δώσεις. Πειθαρχικότατοι καί ἀνθεκτικοί….Ἡ ἐγκαρτέρησις καί ἡ στωικότης των εἶναι ἄξιαι μνείας.  Ὅταν ἀκοῦν ὅτι ἑλληνικόν σῶμα θά μεταβεῖ εἰς τό χωρίον τους τά μάτια τους ἀστράπτουν καί μειδιοῦν. …Τί εἶναι αὐτό πού τούς ὑποκινεῖ… Ποίαν δύναμιν ἔχει ὁ Ἑλληνισμός καί ἡ Ὀρθοδοξία, ἥν ἐπί τόσα ἔτη ἀφήσαμεν ἀνεκμετάλλευτον!…».

Μια τεράστια Ελληνική σημαία εμβαδού 100 τ.μ. κατασκεύασαν οι νέοι των Προμάχων Αλμωπίας στην κορυφογραμμή του χωριού:


Μια παρέα παιδιών από το Λουτράκι του Ν.Πέλλας με δικά της έξοδα, με δικιά της πρωτοβουλία που σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς που δοκιμάζεται η πίστη και η αφοσίωση του καθενός, δείξανε το σθένος τους, δείχνουν την αγάπη τους σε μια πατρίδα που τους πληγώνει αλλά αυτοί το έχουν βάλει πείσμα να αγαπούν και να προσφέρουν χωρίς αντάλλαγμα. Έτσι είμαστε εμείς οι ντόπιοι, ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ! 
«οὐ γὰρ ἂν ἔλεγον, εί μὴ μεγάλως ἐκηδόμην συναπάσης τῆς Ἑλλάδος. Αὐτός τε γὰρ Ἕλλην γένος εἰμὶ τὠρχαῖον καὶ ἀντ' ἐλευθέρης δεδουλωμένην οὐκ ἂν ἐθέλοιμι ὁρᾶν τὴν Ἑλλάδα... Εἰμὶ δὲ Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών». 
Δεν θα έλεγα αυτά τα λόγια, αν δεν φρόντιζα πάρα πολύ για την Ελλάδα ολόκληρη. Διότι και εγώ είμαι Έλληνας από Αρχαίο γένος και δεν θα ήθελα να βλέπω υποδουλωμένη, αντί ελεύθερη την Ελλάδα. Είμαι ο Αλέξανδρος ο Μακεδών! Αλέξανδρος ο Α’, υιός του Αμύντα και βασιλιάς της Μακεδονίας.
Η φωτογραφία είναι από την σελίδα:


''Ήταν γενναίοι, ήταν αληθινά παλικάρια οι πατεράδες μας του '21... Αλλά, τι είναι ο αγώνας εκείνος μπροστά στη Μακεδονία μας; Εκείνοι είχαν να κάνουν με τους Τούρκους τότε μοναχά. Εδώ έχουμε τον τουρκικό στρατό, τους Βουλγάρους, τους Ρουμάνους, τους...''τηλεγράφους'' και τα ''ταχυδρομεία''... Εδώ είναι αγώνας φοβερός! Ο Θεός μαζί μας''.

Καπετάν Γαρέφης (1874 - 1906).





Το γλωσσικό ιδίωμα ή αλλιώς τα εντόπικα:

http://ethnologic.blogspot.gr/2011/11/blog-post_22.html


Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2017

Τικφέσκο - Ελληνικός παραδοσιακός χορός (Μακεδονία - Αλμωπία)


Ελληνικός παραδοσιακός χορός ανδρών και γυναικών που προέρχεται από τα χωριά της περιοχής της Αλμωπίας (Γαρέφι, Πρόμαχοι κ.α.). ''Τικφέσκο'' θα μπορούσε να αποτελεί ως μετάφραση τον χορό της ''κολοκύθας'', από το ''τίκφα'' που στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα της περιοχής σημαίνει κολοκύθα


Μια άλλη εκδοχή της ονομασίας του χορού ''ΤΙΚΦΕΣΚΟ'', είναι ότι πρόκειται για τοπωνύμιο. "Τίκφες", είναι περιοχή στα νότια του σημερινού κράτους των Σκοπίων, λίγα μόλις χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Μακεδονία μας και συγκεκριμένα από την περιοχή της Αριδαίας. Στην περιοχή ''ΤΙΚΦΕΣ'' από αρχαιοτάτων χρόνων υπήρχε ο ελληνικός πολιτισμός, όπως μαρτυρούν ελληνικές επιγραφές που βρέθηκαν. Μία που δημοσιεύθηκε πριν από μία εικοσαετία περίπου, αναφέρεται στον βασιλιά των Παιόνων, Δροπίωνα, το γιό του Λέοντος και είναι η παρακάτω:

ΔΡΟΠΙΩΝΑ ΛΕΟΝΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΑ ΠΑΙΟΝΩΝ ΤΩΝ ΓΕ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΜΥΣΙΑΝ ΑΡΕΤΗ…
(διαβάστε σχετικά ΕΔΩ: http://omospondiamakedonon.blogspot.gr/2014/04/blog-post_1839.html).

Επί τουρκοκρατίας η ελληνική παρουσία στην περιοχή ''Τίκφες'' ήταν ισχυρή και κατά τον Μακεδονικό Αγώνα δρούσαν τρία ντόπια Ελληνικά ένοπλα σώματα, του Αθανάσιου Καπετανόπουλου, του Πέτρου Αβραμίδη και του Ιωάννη Ραδιναλή, ΚΑΤΑ των κομιτατζήδων.

Ελληνικό μαγαζί επί τουρκοκρατίας με την επωνυμία ''ΤΙΚΦΕΣΗΣ Α. ΜΙΧΑΗΛ'' από το Μοναστήρι (σημ. Μπίτολα της ΠΓΔΜ), δείχνει ότι ο Έλληνας ιδιοκτήτης προερχόταν από την περιοχή ''Τίκφες''...


Στην επιστολή διαμαρτυρίας που έστειλαν το 1903 κάτοικοι της πόλης του Μοναστηρίου (Βιτώλια) προς τις Μεγάλες Δυνάμεις, χαρακτηριστικό του εθνικού αυτοπροσδιορισμού, καταλήγουν: "...λαλούμεν ελληνιστί, βουλγαριστί, βλαχιστί, αλβανιστί, αλλ' ουδέν ήττον εσμέν άπαντες Έλληνες και ουδενί επιτρέπομεν ν' αμφισβητεί προς ημάς τούτο".


Ο χορός περιλαμβάνει δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος που είναι αργό, η λαβή των χεριών είναι από τους ώμους. Στο δεύτερο μέρος που είναι γρήγορο, η λαβή των χεριών είναι από τις παλάμες με τα χέρια τεντωμένα κάτω. Αποτελείται από 12 κινήσεις που εκτελούνται σε 6 μουσικά μέτρα...




Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

Ιστορία της Μακεδονίας - History of Macedonia (εικόνες)

Η Μακεδονία είναι Ελλάδα - Macedonia is Greece


Δείτε παρακάτω φωτογραφίες ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΑ ντοκουμέντα ελληνικότητας των Μακεδόνων, καταρρίπτοντας ΑΠΟΛΥΤΑ τους ισχυρισμούς των Σκοπίων περί του δήθεν δικαιώματός τους να αποκαλούνται «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και «ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ»!?!?

See below photos undisputed documents Greekness of the Macedonians, breaking ABSOLUTELY allegations of Skopje, on the alleged right to be called "Macedonia" and "Macedonians"!?!?


Κεραμίδα στέγης με σφραγίδα ΠΕΛΛΗΣ 
Πέλλα , Αρχαιολογικό Μουσείο
Την ταυτότητα της πόλης βεβαιώνουν ενεπίγραφες κεραμίδες οροφής με το όνομά της , Π Ε Λ Λ Η Σ.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΝ.
Ενεπίγραφο βάθρο αγάλματος της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για τμήμα βάθρου με αγάλματα της οικογένειας του Φιλίππου Β΄, που είχαν στηθεί το 2ο αι. π.Χ. Ένα από αυτά, σύμφωνα με την επιγραφή, εικόνιζε τη Θεσσαλονίκη, κόρη του Φιλίππου και γυναίκα του Κασσάνδρου, που έδωσε το όνομά της στην πόλη.

ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΠΡΩΤΗΣ 
Αργυρό τετράδραχμο , 167-148 π.Χ. ,
Νομισματοκοπείο Αμφίπολης
Μετά την ήττα του Περσέα, στη μάχη της Πύδνας, το 168 π.Χ., οι Ρωμαίοι με τη συνθήκη της Αμφίπολης διαίρεσαν τη Μακεδονία σε τέσσερις διοικητικές περιφέρειες («μερίδες»).

ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ
πήλινο κεραμίδι με την επιγραφή ,αρχές του 2 αι. π.Χ.
Πέλλα , η πρωτεύουσα της Ελληνιστικής Μακεδονίας.
Αρχαιολογικό Μουσείο.


Μακεδονικός τάφος Λύσωνος και Καλλικλέους.

Το ταφικό μνημείο του Λύσωνος και του Καλλικλέους είναι ένας από τους τέσσερις σημαντικούς μακεδονικούς τάφους των Λευκαδίων, που είχαν κατασκευασθεί κατά μήκος του αρχαίου δρόμου που ένωνε τη Μίεζα με την Πέλλα, την πρωτεύουσα του μακεδονικού βασιλείου.

Σύμφωνα με την κεραμική που βρέθηκε κατά τις ανασκαφές και την προσωπογραφία των μελών που τάφηκαν εδώ, ο τάφος μπορεί να χρονολογηθεί από τα τέλη του 3ου έως τα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ.

Έχει τις μικρότερες διαστάσεις από όλους τους τάφους στην περιοχή του Κοπανού, αλλά ξεχωρίζει για το κατάγραφο εσωτερικό του, που διασώζει ονόματα πέντε γενεών της ίδιας οικογένειας. Πρόκειται για τον τάφο της οικογένειας του Αριστοφάνη, τα μέλη της οποίας αναγράφονται με κόκκινα γράμματα πάνω από ορθογώνιες θήκες, που ανοίγονται σε δύο επάλληλες σειρές στις τρεις πλευρές των τοίχων.

Ο τάφος αποτελείται από το στενό προθάλαμο και τον τετράγωνο νεκρικό θάλαμο με προσανατολισμό Β-Ν και είσοδο στη νότια πλευρά, η οποία έκλεινε με δίφυλλη πόρτα. Ο προθάλαμος έχει επίπεδη οροφή και στα τοιχώματά του είναι ζωγραφισμένα ένα περιρραντήριο και ένας βωμός, ενώ στο υπέρθυρο του ανοίγματος προς το θάλαμο υπάρχει γραπτή επιγραφή με τα ονόματτα των πρώτων ενταφιασμένων νεκρών: ''Λύσωνος και Καλλικλέους των Αριστοφάνους''.

Ο νεκρικός θάλαμος διαθέτει είκοσι δύο θήκες σε δύο σειρές, οι δεκαεπτά από τις οποίες είχαν δεχθεί τις στάχτες και τα κτερίσματα από τις καύσεις των νεκρών. Οι ιωνικές παραστάδες, που αποδίδονται τρισδιάστατα με φωτοσκίαση πάνω στους τοίχους, δημιουργούν στο εσωτερικό του μνημείου την εντύπωση ενός πραγματικού περιστυλίου, στον υπαίθριο χώρο ενός κήπου.

Μία συνεχόμενη φυτική γιρλάντα με κορδέλες και ρόδια στεφανώνει το ανώτερο μέρος του περιστυλίου, ενώ στα δύο τύμπανα των στενών πλευρών αποδίδονται ζωγραφικά τα όπλα, που συχνά συνοδεύουν ως κτερίσματα τους νεκρούς πολεμιστές: κράνη, ξίφη, καθώς και δύο διαφορετικού τύπου μακεδονικές ασπίδες. Η ζωντάνια των χρωμάτων και η πολύ καλή διατήρηση των τοιχογραφιών οφείλεται στο γεγονός ότι, από τότε που αποκαλύφθηκε το μνημείο, δεν αφαιρέθηκε ποτέ ο χωμάτινος τύμβος του, που του εξασφαλίζει σταθερές συνθήκες υγρασίας. Οι ομοιότητες μεταξύ της ζωγραφικής του συγκεκριμένου τάφου με το δεύτερο πομπηιανό στυλ αποτελούν σημαντικές ενδείξεις για τις επαφές και τις σχέσεις του ελληνιστικού κόσμου με τη ρεπουμπλικανική Ρώμη και, ίσως, η συγκεκριμένη τεχνοτροπία (''αρχιτεκτονικό ζωγραφικό στυλ'' κατά τη Stella Miller) να αποτέλεσε τις αρχές ή να έθεσε τις βάσεις για την ανάπτυξη του δεύτερου πομπηιανού στυλ.

Ο τάφος βρέθηκε τυχαία το 1942, ανασκάφηκε από τον Χαράλαμπο Μακαρόνα και δημοσιεύθηκε περιληπτικά από τον ανασκαφέα, ενώ η πλήρης μελέτη του έχει γίνει από την αρχαιολόγο Stella Miller. Σήμερα είναι προσιτός μόνο στους ειδικούς, προκειμένου να εξασφαλίζεται η σταθερή υγρασία, που έχει συμβάλει στην εξαίρετη διατήρηση του ζωγραφικού διακόσμου του. Για την καλύτερη προστασία του μνημείου το 1999 κατασκευάσθηκε μεταλλικό στέγαστρο.

Συντάκτης
Ε. Ψαρρά, αρχαιολόγος
http://bit.ly/29LVnXR

Μακεδονική επιγραφή από τα αφιερώματα των Μακεδόνων στην Αθηνά Πολιάδα ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

Η επιγραφή του Παλατιανού - Κιλκίς.
Η επιγραφή βρέθηκε στον αρχαιολογικό χώρο του Παλατιανού, όπου πιθανολογείται η αρχαιότατη πόλη Φύσκαι ή κατά άλλους το Ίωρον, των ελληνιστικών χρόνων. 
Η επιτάφιος λίθινη επιγραφή αναφέρεται στα αδέλφια του Αλεξάνδρου, Δημητριανό και Επίξενο καθώς και στη γυναίκα του Μαξίμα. Είναι του 3ου αιώνα μ.Χ.

Οι Πέρσες για τους Μακεδόνες: ''Yauna Takabara''.
H εκστρατεία του Δαρείου Α΄ εναντίον των Σκυθών και της Ευρώπης έγινε το έτος 513/12 π.Χ. Τα στρατεύματά του διέβησαν τον Βόσπορο και υπέταξαν τους Σκύθες, τους Θράκες και τους Μακεδόνες. Ένας από αυτούς τους λαούς που υπέταξε ο Δαρείος Α΄ κατά την εκστρατεία του εναντίον της Ευρώπης, χαρακτηρίζεται ως “Yauna Takabara”, δηλαδή: «Έλληνες με ασπιδόμορφο κάλυμμα κεφαλής» (Greeks, who wear shield like head coverings). Είναι γνωστό ότι οι Πέρσες όπως και οι άλλοι αρχαίοι ανατολικοί λαοί ονόμαζαν «Ίωνες» όλους τους Έλληνες. Μάλιστα ο τύπος “Yauna” πλησιάζει περισσότερο τον ομηρικό τύπο «Ιάονες», όπως αναφέρεται στην Ιλιάδα και στον ομηρικό ύμνο Εις Απόλλωνα. Αυτή η περσική ονομασία αποτελεί την αρχαιότερη άμεση μαρτυρία που διαθέτουμε σήμερα για την ελληνικότητα των Μακεδόνων! Οι αρχαίοι Πέρσες θεωρούσαν τους Μακεδόνες, ΈΛΛΗΝΕΣ κι επειδή στα Περσικά όπως και σε πολλές ανατολικές γλώσσες μέχρι και σήμερα οι Έλληνες εν γένει καλούνται ''Yauna'' (Ίωνες), ονόμασαν τους Μακεδόνες “Yauna Takabara”, δηλαδή Έλληνες που φορούν επί της κεφαλής τους την ασπιδόμορφη «καυσία».
Εικόνα: Νόμισμα του Αλεξάνδρου Α΄, με ιππέα φέροντα την καυσία στην εμπρόσθια όψη και το δικό του όνομα, φυσικά στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ, στην οπισθία όψη.



Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

Τάτσιος Γιώργος, πρόεδρος Π.Ο.Π.Σ.Μ. : ''Η φωτιά από τα σπίτια μας, καπνίζει ακόμα από τους Βούλγαρους''!


Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 18:00 στο Πνευματικό Κέντρο Σκύδρας Πέλλας, η εκδήλωση από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων (ΠΟΠΣΜ) με τίτλο: ''Συμπόσιο Μακεδονικής Παράδοσης & Ιστορίας''.

Έχουν πραγματοποιηθεί αντίστοιχα Συμπόσια στη Δράμα και στις Σέρρες, ενώ δρομολογείται η πραγματοποίησή τους και στους λοιπούς Νομούς της Μακεδονίας. Στόχος της εκδήλωσης ήταν η ενημέρωση των γηγενών Μακεδόνων για θέματα που αφορούν στη γνήσια Μακεδονική Παράδοση, αλλά και την παρουσίαση του έργου και των δράσεων που προγραμματίζει η ΠΟΠΣΜ.

Στη διάρκειά της εκδήλωσης παρουσιάστηκαν εισηγήσεις σχετικές με την Παράδοση, αναπτύχθηκαν θέματα που αφορούν στη λειτουργία των Πολιτιστικών Συλλόγων στο πλαίσιο τήρησης της Παράδοσης και αναφέρθηκαν τα οφέλη που προκύπτουν από το σεβασμό στην τήρηση της Παράδοσης.
Ο πρόεδρος της ΠΟΠΣΜ κ. Γεώργιος Τάτσιος παρουσίασε το έργο και τους στόχους της Ομοσπονδίας. Ανέπτυξε ιδιαίτερα το σημαντικό από κάθε πλευρά εγχείρημα για ίδρυση Έδρας Μακεδονικής Παράδοσης & Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και την επιστημονική τεκμηρίωση της Μακεδονικής Παράδοσης ως καίριο τμήμα της Ελληνικής Παράδοσης.

Παρά το πολύ καλό κλίμα υπήρξε κάποια στιγμής μικρής έκτασης ένταση από μία χοροδιδάσκαλο για το καυτό θέμα αν ορισμένα τραγούδια που ακούγονται είναι όντως παραδοσιακά μακεδονίτικα ή εισαγόμενα Σκοπιανά, που εξυπηρετούν περίεργες σκοπιμότητες (βλέπε προπαγάνδα Σκοπίων).

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ!

Τα πράγματα μπήκαν πολύ γρήγορα στη θέση του από ομιλητές που πήραν μέρος στη συζήτηση και ξεκαθάρισαν τα πράματα για να μην υπάρχουν υπόνοιες και αναπάντητες εκτροπές τοποθετήσεων μίας και είναι μείζον εθνικό ζήτημα!!!

Η συζήτηση άναψε για τα καλά όταν έγινε αναφορά σε ένα γλέντι που διοργανώθηκε πριν από ένα περίπου έτος στην Πτολεμαΐδα (είχαμε αναφερθεί σχετικά με ανάρτηση στον ''ΚΑΘΡΕΦΤΗπέλλας'' (http://kalmopias.blogspot.gr/2017/01/vidfoto.html?m=1), για την σκοπιμότητα του) και βέβαια δεν αφέθηκε τίποτα να "πέσει κάτω" όχι μόνο από τον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας αλλά και από άλλους ομιλητές!

Επίσης τέθηκε από τους ομιλητές με κάθετη αμφισβήτηση, στο κατά πόσο η νεοεμφανιζόμενες "METSKES" (ελληνιστί αρκούδες) ως υποτιθέμενο τοπικό έθιμο της Έδεσσας έχουν βάση και επιβεβαιώθηκαν με τον πιο έντονο τρόπο οι τοποθετήσεις του Προέδρου, ότι είναι ξενόφερτο έθιμο και όχι τοπικό!!! Ουδείς από τους παρευρισκομένους δε βρέθηκε να επιβεβαιώσει ότι οι "METSKES" που εμφανίζονται τελευταία στην Έδεσσα και σε μία εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη προ μηνών, ότι είναι τοπικό έθιμο!

http://promahi-nea.blogspot.gr/2016/02/blog-post_401.html
http://ethnologic.blogspot.gr/2012/09/blog-post_14.html

Στο πέρας της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε ανοικτή διαβούλευση και δόθηκε η ευκαιρία για γνωριμία με τη νεοσύστατη Ομοσπονδία (ΠΟΠΣΜ) και διάλογο σε θέματα που απασχολούν τους γηγενείς Μακεδόνες.

Μετά το πέρας των εργασιών του Συμποσίου (στις 21:00) ακολούθησε παραδοσιακό Μακεδονικό γλέντι σε γνωστό κέντρο διασκέδασης στα Σεβαστιανά.

Δείτε τα παρακάτω βίντεο και τις εικόνες από την εκδήλωση:

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Μακεδονικά τραγούδια: Της Μαρίας (Μακροχώρι Ρουμλουκίου)

Φώτογραφία από τον Π.Σ. Προστασίας & Ανάδειξης Μακεδονικής Κληρονομιάς


Ο πιο αγαπητός, αντιπροσωπευτικός, υποβλητικός χορός των γυναικών του Ρουμλουκίου. Ο χορός "Τ'ς Μαρίας" ή 'Τι κλαις καημέν΄ Μαρία" (από το ομώνυμο τραγούδι), καθώς και η συνακόλουθη μελωδία είναι ένας παμπάλαιος, ανατριχιαστικός ήχος της πεδιάδας του Γιδά (Αλεξάνδρειας). Πλήθος παραλλαγών στους στίχους, αλλά και στη μελωδία με τη χαρακτηριστική ζυγιά ζουρνάς και νταούλι. Αργός εντεκάσημος σκοπός (11/8) που εξελίσσεται σε γοργή ρυθμική αγωγή ενώ με ανάλογη μελωδία καθώς και λόγια συναντάται και ο χορός της Λισσάβως - εξίσου διαδεδομένος στο Ρουμλούκι - αλλά και η Τζαρούδα, χορός τοπικός της Χαλάστρας Θεσσαλονίκης.
Ερωτικό τραγούδι ως προς τους στίχους του, όπου η πρωταγωνίστρια Μαρία, εξομολογείται τον καημό της στη συννυφάδα της, καθώς δεν αγαπάει αυτόν που την προορίζουν να παντρευτεί αλλά κάποιον άλλον.

 

Ωστόσο, ο κύριος Δημήτριος Πανταζόπουλος μας δίνει μια διαφορετική διάσταση στο τραγούδι, στο βιβλίο του "Τ' αντέτια μας - Ήθη και έθιμα από το Ρουμλούκι". Έτσι, σύμφωνα με τον ίδιο το τραγούδι εκφράζει "τον πόνο της Ρουμλουκιώτισσας που εγκλείστηκε στο χαρέμι κάποιου Ιμπραήμ Πασά, πιθανόν του αντικαταστάτη του Αβδού Λουμπούτ που κατέπνιξε την επανάσταση στη Νάουσα και στην περιοχή του Ρουμλουκίου το 1823 με το ολοκαύτωμα της πόλεως και την πυρπόληση όλων των χωριών του Ρουμλουκιού".

-- Τραγούδι: Μαρία Γάτου, από το Μακροχώρι Ρουμλουκίου Ημαθίας
Δίσκος: Ρουμλούκι - Δημοτικοί Χοροί και τραγούδια από το Ρωμιότοπο
-- Οργανική απόδοση: Ζυγιά του Γιώργου Γευγελή από τη Γουμένισσα Κιλκίς 3:53
Δίσκος: Ελληνικά μουσικά όργανα - Μακεδονικός ζουρνάς

Οι στίχοι:
- Τι κλαις καημέν' Μαρία, σε μένα δεν το λες
μέρα και νύχτα κλαις;
- Τι να σε πω σιουνφάδα, τι να σε αφηγηθώ;
δεν ξέρεις από μεράκι, κι από κρυφόν καημό,
δεν πήρα το μεράκι, αυτόναν π' αγαπώ.
Δως μου μαχαίρι, για να σκοτωθώ,
για να σκοτωθώ.

Γιούλα, Γιούλα Μαριγούλα, το στολίδια σου
Γιούλα, Γιούλα Μαριγούλα, τα μπιλιτζίκια σου.



Το βίντεο προέρχεται από το κανάλι του you tube: